Oorlog als lifestyle
Oorlogsbeelden zijn zo bekend dat ze mensen nauwelijks meer iets lijken te doen. Journalisten vinden het doodnormaal om over oorlog te praten in ‘Hollywoodtermen’. Een oefenterrein van Amerikanen in Irak is te vergelijken met een Hollywooddorp en beelden van de oorlog worden voor uitzending van het NOS Journaal begeleid door een spannend filmmuziekje.
Politiek en entertainment worden verweven in het dagelijkse leven. Wanneer deze hand in hand gaan kan dit uitgroeien tot een navolgbare levenswijze. De Amerikaanse regering en andere grote machten in de wereld oefent controle uit op de media en beïnvloedt sterk de beeldvorming. Ook in geval van oorlog wordt hun strategie opgepikt door het grote publiek. Ze noemen de oorlog ‘War on Terror’ en ze laten de consument zich een held voelen door oorlogsproducten te kopen of te gebruiken. Via de beeldtaal van film, reclame, beeldende kunst en mode hebben wij de oorlog eigen gemaakt.
Oorlog doet het goed op de markt! We doen boodschappen in grote terreinwagens, dragen legerbroeken en spelen soldaten in video games. De meeste mensen hier -in west-europa- kunnen zich helemaal geen echte oorlog voorstellen. Oorlog speelt zich af op de televisie, in het journaal, in films, maar niet in hun directe levens. Als westerse landen (waaronder Nederland) oorlog voeren, wordt dat ‘crisisbeheersingsoperaties’ genoemd; zij brengen vrede! Vrede brengen voelt anders dan oorlog voeren. Oorlog is veranderd van vorm en daarmee juist minder eenvoudig herkenbaar; zeker voor een publiek dat in meerderheid de beelden van oorlog alleen nog kent van het celluloid, van glossy advertenties en uit de popmuziek.’
Deze tekst is een uittreksel van het artikel ‘Oorlog als lifestyle’ uit Ravage #6, 25 april 2003 door Astrid Willemsteijn met toevoegingen van Omar Saiid.
De affiches zijn in 2006 door Omar Saiid ontworpen en overal wild geplakt als actie tegen deze commerciële ‘oorlog’ industrie.